Dit ene kleine gebaar verandert alles

Afgelopen week was ik een paar dagen weg samen met ons gezin. Even eruit. Even opladen. We hebben lekker gestruind met de hond in de duinen en het bos aan de Nederlandse kust. En juist dan — wanneer je vertraagt — zie je dingen die je normaal niet altijd opmerkt.

Ik zag kleine voorbeelden van vriendelijkheid waar ik blij van word en die me inspireren. Omdat ik de Engelse term sprekender vind dan de Nederlandse vertaling, gebruik ik die hier: Random acts of kindness.

❤️Een ruilplek voor happy stones (zie foto)
❤️Een bankje vlakbij de duinen waar boeken met een briefje lagen, verpakt in plastic en een steentje erbovenop tegen de regen en de wind.
❤️Een vrolijke serveerster die geduldig meedacht met onze bestelling.

Kleine dingen. Maar ze deden iets.

De energie van kleine gebaren

Grappig hoe snel zo’n klein gebaar de energie verandert. Je ziet het gebeuren. Schouders die zakken. Gezichten die ontspannen. Een soort mini‑zucht van opluchting.

Alsof iemand even zegt: “Ik zie je.”

Dat is de kracht van kindness. Het opent iets in ons dat in de drukte vaak dichtklapt.

Zo heb ik al heel lang in mijn hoofd het idee voor een minibieb, bij ons in de voortuin. Ik gooi geen enkel boek of spel weg. Op verschillende plekken in huis liggen die geduldig te wachten. Omdat ik daar graag een ander blij mee wil maken. Dat kan uiteraard ook door ze naar de kringloop te brengen. Maar dan mis ik zelf dat momentje van verbinding. Het lijkt me namelijk heel leuk om te zien dat er boeken meegenomen zijn. Of dat iemand een boek komt ruilen. Erover denken geeft mij al een blij gevoel. Zo simpel kan het zijn wil ik maar zeggen. Kindness kan overal, op allerlei manieren.

Kindness op het werk: geen soft gedoe

In mijn werk zie ik het ook steeds weer: vriendelijkheid is geen ‘nice to have’. Het is nodig en tegelijk een slimme werktool.

• Het creëert psychologische veiligheid.
• Het nodigt uit tot samenwerking.
• Het verlaagt spanning.
• Het maakt gesprekken makkelijker.
• Het geeft mensen het gevoel dat ze ertoe doen.

En nee, je hoeft niet groots uit te pakken. Soms is een kop thee, een onverwacht compliment of een oprechte vraag al genoeg om de sfeer te kantelen.

Waarom doen we het zo weinig?

Omdat we druk zijn.
Omdat we op de automatische piloot leven.
Omdat we denken dat het groot moet zijn.
Omdat we de impact van klein onderschatten.

Maar juist die kleine dingen blijven hangen.

Een uitnodiging voor deze week

Ik wil je uitnodigen — of eigenlijk uitdagen — om deze week bewust drie random acts of kindness te doen. Gewoon, als experiment.

Een paar ideeën:

• Geef een compliment dat je al te lang hebt gedacht maar nooit hebt uitgesproken.
• Laat iemand voorgaan in de supermarkt of in het verkeer.
• Neem een koffie mee voor iemand die het druk heeft.
• Stuur een berichtje of kaartje  naar iemand die je waardeert.
• Vraag écht hoe het met iemand gaat — en wacht op het antwoord.

Kijk wat er gebeurt. Met jouw energie en ook met die van de ander. En met de sfeer om je heen.

Tot slot